Willie “White Lion” van Rooyen možda je jedna od najmirnijih ličnosti van ringa, ali Južnoafričanin nosi potpuno drugi identitet kada dođe vreme za takmičenje.
Ovaj 23-godišnjak iz Pretorije već je imao impresivan rezime. Dva puta je bio šampion EFC Flyweight, predstavnik A-Team Starsa poseduje profesionalni skor 8-1 uz procenat završnica od 75 odsto, i najnovije je zabeležio prvu pobedu u ONE Championshipu zaustavivši filipinskog veterana JeremYa “The Jaguar” Miadoa preko TKO-a u trećoj rundi još u martu.
Now, Van Rooyen faces the biggest assignment of his career. On Saturday, September 12, he will battle former ONE Flyweight MMA World Champion Yuya “Little Piranha” Wakamatsu in a flyweight MMA showdown at ONE SAMURAI 3, which takes place at Yokohama Buntai in Yokohama, Japan.
Sada se Van Rooyen suočava sa najvećim zadatkom u svojoj karijeri. U subotu, 12. septembra, borit će se protiv bivšeg prvaka ONE Flyweight MMA Yuye “Little Piranha” Wakamatsua u flyweight MMA dvoboju na ONE SAMURAI 3, koji će se održati na Yokohama Buntai areni u Jokohami, Japan.
But the nickname Van Rooyen will carry into that high-stakes encounter predates all those accomplishments. “White Lion” was born during his amateur MMA days, when he found himself badly hurt and seemingly on the brink of defeat. What happened next showed his coaches something about his character that has followed him ever since.
Međutim, nadimak koji će nositi na tom visoko rizičnom susretu prednjači u odnosu na sva ta dostignuća. “White Lion” nastao je tokom njegovih amaterskih dana u MMA, kada je bio teško povređen i činilo se da je na ivici poraza. Ono što se dogodilo posle toga trenerima je otkrilo nešto o njegovom karakteru koje ga prati još od tada.
How Van Rooyen Became ‘White Lion’
The story behind Van Rooyen’s moniker began with an amateur MMA fight that appeared to be slipping away from him.
Priča o nadimku Van Rooyena započela je jednim amaterskim MMA mečem koji mu je delovao da mu beži.
Late in the opening round, his opponent dropped him and immediately followed with ground-and-pound. Van Rooyen survived the final seconds, but he returned to his corner still feeling the effects of the damage.
Kasno u prvoj rundi, njegov protivnik ga je srušio i odmah nastavio sa ground‑and‑pound. Van Rooyen je preživeo poslednje sekunde, ali se vratio u ugao i još je osetio posledice tog napada.
He said:
“Na kraju prve runde, protivnik me je zapravo oborio – nokautirao me gotovo – u poslednjih pet sekundi. Kada je počeo ground‑and‑pound, predao sam se i počeo sam da se branim. Sudija nije prekinuo borbu.
“Vratio sam se u ugao između rundi, i dalje zbunjen jer me je gotovo nokautirao.”
With Van Rooyen still recovering, his coach decided that technique was no longer the most important thing. Instead, he challenged his fighter to rely on his spirit and prove who had the bigger heart.
Dok Van Rooyen još u oporavku, njegov trener odlučio je da tehnika više nije najvažnija stvar. Umesto toga, izazvao je borca da se osloni na svoj duh i pokaže čije je srce veće.
The South African responded emphatically. He returned for the second round, took his opponent down, and unleashed ground-and-pound of his own to complete a dramatic TKO comeback.
Južnoafričanin je odgovorio odlučno. Vratio se u drugi krug, srušio svog protivnika i izveo sopstveni ground‑and‑pound kako bi završio dramatičan povratnički TKO.
That display of resilience inspired his coaches to give him a nickname that has stuck ever since.
To borbeno iskustvo inspirisalo je njegove trenere da mu nadenu nadimak koji se od tada nije promenio.
Van Rooyen said:
“Moj trener mi je rekao, ‘Čuj, sve što sada moraš da uradiš jeste da ne brineš o tehnici, samo se usredsredi na svoj duh i samo guraj. Sada će to biti onaj ko ima veće srce.’
“U drugoj rundi vratio sam se, borio sam se, srušio sam ga, počeo sam ground‑and‑pound, i na kraju sam završio borbu i pobedio TKO-om. I od tada su mi rekli da imam srce belog lava. Od tog trenutka su me počeli zovati ‘White Lion’, i ja sam stalno koristio to ime.”
The idea of dominance also mirrors how Van Rooyen views his progression as a professional fighter.
Ideja dominacije takođe odražava način na koji Van Rooyen posmatra svoj napredak kao profesionalnog borca.
He already established himself on the South African scene, where he captured EFC gold twice before bringing his talents to ONE. His arrival in the world’s largest martial arts organization did not begin as planned, but the emphatic victory over Miado proved “White Lion” was capable of responding to adversity once again.
On je već afirmisao svoje ime na južnoafričkoj sceni, gde je dvaput osvojio EFC zlatnu medalju pre nego što je svoje talente doveo u ONE. Dolazak u najveću organizaciju borilačkog sveta nije počeo po planu, ali ubedljiva pobeda nad Miadom potvrdila je da je “White Lion” sposoban da ponovo odgovori na nevolje.
He said:
“Ljudovi lavovi su kraljevi džungle. Dominacija koju pružaju – izbor teritorije, preuzimanje te teritorije, biti dominantni predator na toj teritoriji – mislim da je to ono čemu i ja težim.
“Uspio sam to da postignem u EFC. Ušao sam u EFC, borio sam se, postao sam šampion, dominirao sam tamo, odbranio sam titulu jednom. I mislim da je to moj plan sada i sa ONE Championship. Nije počelo dobro, ali sada planiram da se vratim. ONE Championship je nova teritorija, pa želim da preuzmem i budem dominantni predator na toj teritoriji.”
The idea of dominance also mirrors how Van Rooyen views his progression as a professional fighter.
Ideja dominacije takođe odražava kako Van Rooyen vidi svoj napredak kao profesionalnog borca.
For all his talk about becoming a dominant predator, the 23-year-old does not want that ambition to come at the expense of humility. He wants to be remembered just as much for perseverance, respect, and sportsmanship as for what he accomplishes inside the ring.
I pored svih priča o tome kako želi da postane dominantan predator, ovaj 23-godišnjak ne želi da ta ambicija naruši njegovu poniznost. Želi da bude upamćen isto toliko po istrajnosti, poštovanju i sportskom duhu koliko i po onome što postigne u ringu.
He said:
“Želim da budem upamćen kao borac koji nikada nije odustao, bez obzira na okolnosti u kojima se nalazim, i koji je uvek naporno radio i se gurao napred, i koji nikada neće odustati od bilo kojeg izazova. Uvek ću dati sve od sebe.
“Uvek ću biti skroman tip, uvek ću pokazivati poštovanje prema svojim protivnicima, jer za mene poštovanje i sportski duh predstavljaju važnu veštinu u životu.”
That mentality also shapes the legacy Van Rooyen hopes to build.
Ta mentalitet oblikuje i nasleđe koje Van Rooyen želi da izgradi.
For all his talk about becoming a dominant predator, the 23-year-old does not want that ambition to come at the expense of humility. He wants to be remembered just as much for perseverance, respect, and sportsmanship as for what he accomplishes inside the ring.
I pored svega što govori o tome da postane dominantan predator, ovaj 23-godišnjak ne želi da ta ambicija naruši njegovu poniznost. Želi da bude upamćen isto toliko po istrajnosti, poštovanju i sportskom duhu koliko i po onome što postigne u borbenom ringu.
He said:
“Želim da budem upamćen kao borac koji nikada nije odustao bez obzira na okolnosti u kojima se nalazim, i koji je uvek radio vrijedno i gur’o sebe napred, i koji nikada neće odreći se bilo kakvog izazova. Uvek ću dati sve od sebe.
“Uvek ću biti skroman momak, uvek ću pokazivati poštovanje prema svojim protivnicima, jer meni poštovanje i sportskog duha predstavljaju važnu životnu veštinu.”
That mentality also shapes the legacy Van Rooyen hopes to build.
Ta mentalitet oblikuje i nasleđe koje Van Rooyen želi da stvori.
For all his talk about becoming a dominant predator, the 23-year-old does not want that ambition to come at the expense of humility. He wants to be remembered just as much for perseverance, respect, and sportsmanship as for what he accomplishes inside the ring.
I pored svega što govori o tome da postane dominantan predator, ovaj 23-godišnjak ne želi da ta ambicija naruši njegovu poniznost. Želi da bude upamćen isto toliko po istrajnosti, poštovanju i sportskom duhu koliko i po onome što postigne u ringu.
He said:
“Želim da budem upamćen kao borac koji nikada nije odustao bez obzira na okolnosti u kojima se nalazim, i da sam uvek radio vredno i gur’o sebe, i da nikada ne odustajem od bilo kojeg izazova. Uvek ću dati sve od sebe.
“Uvek ću biti skroman lik, uvek ću pokazivati poštovanje prema svojim protivnicima, jer za mene, posedovanje ovog poštovanja i sportskog duha je važna veština u životu.”
The idea of dominance also mirrors how Van Rooyen views his progression as a professional fighter.
Ideja dominacije odražava i to kako Van Rooyen vidi svoj napredak kao profesionalnog borca.
The idea of dominance also mirrors how Van Rooyen views his progression as a professional fighter.
Idea dominacije isto tako odražava kako Van Rooyen vidi svoj razvoj kao profesionalni borac.
The idea of dominance also mirrors how Van Rooyen views his progression as a professional fighter.
Ideja dominacije takođe odražava kako Van Rooyen gleda svoj napredak kao profesionalni borac.
For all his talk about becoming a dominant predator, the 23-year-old does not want that ambition to come at the expense of humility. He wants to be remembered just as much for perseverance, respect, and sportsmanship as for what he accomplishes inside the ring.
Za sve njegove priče o tome da postane dominantan predator, ovaj 23-godišnjak ne želi da ta ambicija bude na štetu poniznosti. Želi da bude upamćen isto koliko i po istrajnosti, poštovanju i sportskom duhu koliko i po onome što postiže u ringu.
Van Rooyen Proud To Represent South Africa
While “White Lion” originated from an amateur fight rather than Van Rooyen’s nationality, the moniker has become a fitting identity for someone fiercely proud of his South African roots. The exquisite predators occur naturally in South Africa, making the nickname an especially fitting one for the Pretoria native.
Dok poteklo od amaterske borbe više nego od njegove nacionalnosti, nadimak “White Lion” postao je adekvatna identifikacija za nekog ko je nepokolebljivo ponosan na svoje južnoafričko poreklo. Bioloska priroda lavova u Južnoj Africi čini ovaj nadimak naročito prikladnim za Pretorijinog rođenog borca.
He believes there is a particular toughness that comes with representing his country. Just as fighters from other parts of the world become associated with certain attributes, he wants opponents to know that facing a South African means preparing for someone willing to push beyond his limits.
On veruje da postoji posebna čvrstina koja dolazi sa predstavljanjem svoje zemlje. Kao što se borci iz drugih delova sveta povezuju sa određenim osobinama, on želi da protivnici znaju da suočavanje sa Južnoafričaninom znači pripremu za nekoga ko je spreman da ide preko sopstvenih granica.
Van Rooyen said:
“Za Južnoafričane, kada ljudi saznaju da se bore sa Južnoafričaninom, moraju da znaju da su u borbi – jer mi ne odustajemo. Uvek ćemo ići preko sopstvenih granica da biste završili borbu ili dobili pobedu. Spremni smo da podnesemo velike ustupke da dobijemo pobedu. Oni moraju da znaju kada se bore sa nekim iz Južne Afrike da se suočavaju sa ogromnim borbama i ratom.
“Za mene, biti borac za Južnu Afriku, predstavljati zemlju, već je velika počast.”
The idea of dominance also mirrors how Van Rooyen views his progression as a professional fighter.
Ideja dominacije takođe odražava kako Van Rooyen vidi svoj napredak kao profesionalnog borca.
That mentality also shapes the legacy Van Rooyen hopes to build.
Ta mentalnost oblikuje i nasleđe koje Van Rooyen želi da stvori.
